عوامل اقلیمی، سازندهای زمینشناسی مخرب و وجود خاکهای شور از مهمترین عوامل شورکننده منابع آب در استان به شمار میروند. سازندهای تبخیری و گنبدهای نمکی از جمله عوامل گسترش شوری آب بوده که وسعت آنها در حوزه کل- مهران برابر با ۳۴۹۰ و ۱۴۹۳ کیلومترمربع و در حوزه بندرعباس- سدیچ برابر با ۵۰۵۷ و ۵۳ کیلومترمربع میباشد. خاکهای شور در کلاسهای II تا VI نیز وسعتی معادل ۳۵۱۱۰۰ و ۱۸۵۳۸۵ هکتار در دو حوزه کل- مهران و بندرعباس- سدیچ را تشکیل میدهند.
جمعبندی تحقیق انجام شده نشان میدهد که استفاده از آبهای شور، مستلزم رعایت مدیریتهای خاصی در مزرعه میباشد. در این رابطه راهکارهای متفاوتی جهت تولیدات کشاورزی و افزایش آن وجود دارد که از جمله میتوان کاشت گیاهان مقاوم به شوری، کاهش فاصله آبیاری به منظور جذب بهتر آن توسط گیاه، مصرف آب بیشتر به منظور آبشویی، استفاده از روشهای آبیاری مناسب، تغییر روشهای زراعی به منظور کنترل شوری، افزایش راندمان کاربرد آب، جداسازی آبهای شور و شیرین، تلفیق آب شور و شیرین در امر آبیاری به منظور کاهش غلظت نمک در آبیاری و … را نام برد.
دیدگاهها (0)
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.