کلینیک تخصصی آب

آب را گل نکنیم

اهمیت آب نزد ایرانیان

خاک و زمین چنانکه در گذشته تحت حمایت امشاپند سپندارمذ بوده است و آب که بعد از آتش در نزد ایرانیان – از همه والاتر بوده موکل آن آناهیتا است که یکی از بالاترین و زیباترین یشت‌های اوستا موسم به “آبان یشت” در جلال و عظمت و قدرت این فرشته ارجمند است.

پیش از آنکه از این فرشته مونث که “آناهیتا بانو” هم خوانده شده به تفضیل سخن گفته شود، باید توجه داشت که عنصر آب نزد ایرانیان بس محترم بوده است و به شمار آوردن موکل آن به صورت یک فرشته‌ی زن دلیل استواری بر همه پایه دانستن زن در همه‌ی شئون زندگی و برتر داشتن زن است در بعضی موارد.

سهراب عاشق حفاظت از آب

آب را گل نکنیم، ، شاید این آب روان می‌رود پای سپیدار تا فرو شوید اندوه دلی دست درویشی شاید نان خشکیده فرو برده در آب

در فرو دست انگار کفتری می‌خورد آب

یا که در بیشه‌ای دور سیره‌ای پر می‌شوید

(سهراب سپهری)

 

اهمیت آب در نگارش تاریخ نویسان

درباره‌ی حرمت آب در نزد ایرانیان هرودوت می‌نویسد:

“ایرانیان خورشید و ماه و زمین و آتش و آب و باد را ستایش نموده برای آن فدیه (قربانی) و نیاز می‌آوردند.”

و در ادامه می نویسد:

“ایرانیان در آب بول نمی‌کنند و در آن تف نمی‌اندازند و در آب روان دست نمی‌شویند و اجازه هم نمی‌دهند که دیگری  آن را به کثافاتی آلوده کند. احترامات بسیار از آب منظور می‌دارند.”

و استرابون می‌نویسد:

“وقتی که ایرانیان می‌خواهند از برای آب نیاز و فدیه بفرستند به کنار دریاچه یا جویبار یا چشمه می‌روند در کنار آن خندقی حفر نموده قربانی نمی‌کنند به خصوص احتیاط دارند که آب را به خون نیالایند.”

درباره‌ی نگهبان آب که هر قطره از آن در کشور گرم و خشک ایران پر بهاست گفته شده: “برومندی است نامور و در بزرگی به اندازه همه آبهایی است که در روی زمین جاری است.”

نویسنده متن: دکتر غلامعلی نجفی (با کمی تغییر)

دیدگاه‌ها (0)

*
*